تربان

«لغت نامه دهخدا»

[تُ] (اِخ) نام وادیی است میان ذات الجیش و مَلَل و السیاله، آبهای فراوانی دارد. رسول خدا در غزوهء بدر بدانجا فرودآمد و منزل عروه بن اذینه شاعر کلابی بدانجا بود. کثیر راست :
... و قد مرت علی تربان تحدی
بها بالجزع من مَلَل وسیج.
و شارح ابیات آرد: تربان قریه ای است از ملل بمسافت یک شب از مدینه... (از معجم البلدان). و استقبل طلحه و سعیدبن زید رسول الله صلی اللهعلیه وسلم بتربان (فیمابین ملل و السیاله) و هو منحدر من بدر یرید المدینه. (امتاع ص99). و رجوع به ص65 همان کتاب شود.