«لغت نامه دهخدا»
[تَ رِ بَ] (ع اِ) سرانگشت. ج، تَرِبات. || ریح تربه؛ باد گردناک. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (المنجد). رجوع به تَرِب شود.
