تربی

«لغت نامه دهخدا»

[تْرِ / تِ رِ] (اِخ)(1) تربیا. رودیست در ایتالیا که وارد شط پو(2) می شود و آنیبال(3) در آنجا بر سمپرونیوس(4) قنسول روم بسال 218 ق.م. پیروز گردید و سووُرُف(5) سردار روسی بسال 1799 م. ماکدونالد(6) را در آنجا شکست داد.
(1) - Trebie.
(2) - Po.
(3) - Annibal.
(4) - Sempronius.
(5) - Souvorov.
(6) - Macdonald.