تربیت دادن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ یَ دَ] (مص مرکب)پرورش دادن. آموختن. پروردن : تا طفل رضیع را که رشک گل ربیع بود چون صبا تربیت میداد. (سندبادنامه ص 151). || تفقد کردن. برتری دادن :
اگر مسعود ناصر تربیت(1) داد
عیاضی را به خلعتهای فاخر.انوری.
(1) - ن ل: مرتبت.