ترجمان کشیدن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ جُ کَ / کِ دَ](مص مرکب) تاوان کشیدن :
عشقم دلیر ساخته در شکوه اینچنین
لطف تو هم مگر بکشد ترجمان من.
ظهوری (از آنندراج).