«لغت نامه دهخدا»
[تَ مَ کَ دَ] (مص مرکب) تردامنی : پلی را که جهت عبور لشکر بر آب بسته بودند، فرمود تا فرا آب دادند، تا لشکر دل در آب گذارند و تردامنی نکنند و آب از کار نبرند و آب اسلام که از مدتی باز از جویبار آن دیار انداخته بودند بازآرند. (جهانگشای جوینی چ قزوینی ج 2 ص77). و رجوع به تردامن و تردامنی شود.