تردستان

«لغت نامه دهخدا»

[تَ دَ] (ص مرکب)خوش آهنگ. خوش نغمه :
گل سر پستان بنموده در آن بستان چیست
این نواهای خوش بلبل تردستان چیست؟
منوچهری.
و رجوع به تردست شود.