تردله

«لغت نامه دهخدا»

[تُ دِلْ لَ] (ع اِ) ج، ترادل. نوعی از باسترک(1) بزرگ است. تُرْدَنشا. تُرْدِلاّ. رجوع به تُرْده شود. (از دزی ج1 ص144).
.
(فرانسوی)
(1) - Grive