«لغت نامه دهخدا»
(1) [تَ زِ ءَ] (ع مص) بسی زیان کردن. (مصادر زوزنی). مصدر رزء از باب تفعیل است ولی در فرهنگهای معتبر عربی دیده نشد، جز این که المرزَّؤون (اسم مفعول از ترزئه) بمعنی «کریمان یا مردمی که برگزیدگانشان مرده باشند» آمده است. (1) - در تاج المصادر بیهقی (نسخهء قدیمی کتابخانهء سازمان ورق 193 ب)، بصورت ترزیه و متعدی آمده و بسی زیان رسانیدن معنی کرده است.