ترسازاده

«لغت نامه دهخدا»

[تَ دَ / دِ] (ص مرکب، اِ مرکب)ترسابچه. (آنندراج) :
حریف آن مسیحامشربم کز ساغر عشرت
به ترسازاده ای نوشد شراب پرتگالی را.
فیضی (از آنندراج).
و رجوع به ترسابچه شود.