«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) مبالغهء رصف. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). بخوبی بهم ملصق کردن سنگها را در سنگفرش. (ناظم الاطباء). || (اصطلاح علم خط) آن است که نسبت هر حرفی را با حرف دیگر در وضع رعایت کنند. (نفایس الفنون). || بستن پی نازک به اطراف سر تیر. (ناظم الاطباء). رجوع به رصف شود.