«لغت نامه دهخدا»
[تُ] (اِ) دلیل و رهبر و آنکه راه را هویدا می کند. (ناظم الاطباء). رهبر که بعربی دلیل باشد. (لسان العجم شعوری ج 1 ورق 307 ب). || باج و خراج. (ناظم الاطباء). باج. (لسان العجم ایضاً).