ترغل

«لغت نامه دهخدا»

[تُ غُ] (ع اِ) دُرْغُل. ترغله. قُمری. (دزی ج 1 ص145). || کبوتر وحشی. (دزی ایضاً). و رجوع به تِرْغَلّه شود.