«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) بالرفاء و البنین گفتن کسی را، و همزه به حا قلب شده است. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). بمعنی ترفیه است. (از المنجد). و رجوع به ترفی و ترفی ء و ترفیه شود.