ترکه مرکه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ کَ / کِ مَ کَ / کِ] (اِ مرکب، از اتباع) زنی لاغر و نیکو قامت. با قدی باریک و بلند.با بالایی باریک و موزون و ظریف. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر