ترون

«لغت نامه دهخدا»

[تِ رُ] (اِخ)(1) حکمران هی مر که در مقابل حملهء آمیلکار سردار مشهور قرطاجنه (کارتاژ) از گِلُن جبار سیسیل کمک خواست و پس از آتش زدن کشتی های آمیلکار و شکست لشکر او در حدود 150 هزار تن از افرد سپاه کارتاژ کشته شد. رجوع به ایران باستان ص 878 و 879 شود.
(1) - Theron.