«لغت نامه دهخدا»
[تَرْ ءْ] (ع مص) اندیشیدن در کار و نگریستن پایان آن و در جواب تعجیل نکردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). نگریستن در کار و اندیشیدن در ظروف و پایان آن. (از المنجد). رجوع به تروئه شود.