ترهله

«لغت نامه دهخدا»

[تَ لَ] (اِ) دزی در ذیل قوامیس عرب آرد: گیاهی است که آنرا در مغرب بجای غافت(1) بکار برند پیش از آنکه این گیاه اخیر شناخته شده باشد. ولی مستعینی نام بربری غافت(2) را ترملان یا ترهلان آورده است. (دزی ج 1 ص146). و رجوع به ترهلان شود.
(1) - غافث.
(2) - غافث.