«لغت نامه دهخدا»
[تَ / تِرْ] (اِ مرکب) محل تریاق. آنجا که پادزهر بسیار باشد. (فرهنگ فارسی معین) : کوه اگر پر مار شد باکی مدار کو بود در اندرون تریاق زار.مولوی.