تریاک ده

«لغت نامه دهخدا»

[تَ / تِرْ دِهْ] (نف مرکب)تریاک دهنده. دارودهنده. شفادهنده :
تریاک ده اوست مشک ده او
چون چشم گوزن و ناف آهو.
(از ص11 ترجمهء محاسن اصفهان).
رجوع به تریاک شود.