تریپولیتن

«لغت نامه دهخدا»

[تْ پُ تِ] (اِخ)(1) سرزمینی است در افریقای شمالی و بر کنار دریای مدیترانه و 215000 کیلومتر مربع و 800000 تن سکنه دارد این سرزمین یکی از نایب السلطنه نشین های ترکان عثمانی بود که با قرارداد اوشی در سال 1912 م. تسلیم ایتالیا گردید. و در سال 1934 م. با سیرنائیک متحد شد و لیبی ایتالیا را تشکیل داد و پس از جنگ جهانی دوم و استقلال لیبی یکی از استانهای لیبی بشمار آمد مرکز آن تریپولی است که پایتخت این کشور هم هست. در سال های 1941 - 1943 م. جنگهای سختی بین آرتش انگلستان از طرفی و ارتش متحد ایتالیا و آلمان از طرف دیگر در این سرزمین روی داد که به پیروزی آرتش انگلیس منجر گردید. و رجوع به تریپولی و طرابلس غرب شود.
(1) - Tripolitaine.