«لغت نامه دهخدا»
[تَ تَ] (مص مرکب)رطوبتی بودن. رطوبت مزاج بودن : شراب نو، نشاید مردمانی را که تری دارند و باد بر ایشان غلبه دارد. (نوروزنامهء منسوب به خیام)
