«لغت نامه دهخدا»
[تُ] (ع ص) خود را در کارهای بزرگ اندازنده، نعت است از تَرَع مصدر. (از منتهی الارب). کسی که خود را در کارهای بزرگ اندازد. (آنندراج) (ناظم الاطباء).
