«لغت نامه دهخدا»
[تَ ری یَ] (ع اِ) از: «وری») آنچه حائض وقت اغتسال بیند از زردی اندک و خفی. (منتهی الارب). آنچه حائض ببیند بهنگام غسل کردن و آن چیزی است خفی و اندک و کمتر از زردی و تیرگی و اصل آن وریه است. (از محیط المحیط).