«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) تکبر کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد). || نوعی از رفتار آهسته با تکبر و ناز. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء): یقال هو یتزابی؛ ای یمشی فی تمدد و بط ء. (اقرب الموارد).