تزبیر

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص)(1) نوشتن. (ناظم الاطباء).
(1) - در اقرب الموارد و محیط المحیط: زبرالکتاب تزبره و در المنجد، زبر و ازدبرالکتاب کتبهُ.