«لغت نامه دهخدا»
[تَ زَ ع عُ] (ع مص) دروغ بربستن و کاذب گفتن. (منتهی الارب) (آنندراج). تکذب. (اقرب الموارد) (متن اللغه). || به تکلف زعامت بر خود بستن و خود را زعیم دانستن. (از متن اللغه).