«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) برداشتن بزغاله سر خود را وقت شیر مکیدن، از گرفتگی گلو یا خشکی حلق. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از متن اللغه). || درآویختن کنه در آنچه مورد علاقهء اوست. (از متن اللغه).