تزور

«لغت نامه دهخدا»

[تَ زَوْ وُ] (ع مص) دروغ گفتن. (از متن اللغه) (از المنجد). || تزویر. (متن اللغه) (اقرب الموارد) (المنجد): تزوَّرالشی ء؛ زوَّره لنفسه. (اقرب الموارد) (المنجد). تزور الکلام؛ زوره لنفسه. (متن اللغه) :
ابلغ امیرالمؤمنین رساله
تزورتها من محکمات الرسائل.
(اقرب الموارد).