«لغت نامه دهخدا»
[تَزْ یِ یَ] (ع مص) چیزی را زیّ کسی کردن. (تاج المصادر بیهقی). پوشش دادن کسی را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از المنجد). || و یقال: هذه زای فزیها؛ ای اقرأها بالزای. (المنجد).