تژدک

«لغت نامه دهخدا»

[تَ دَ] (اِ) کرم گندم خوار باشد. (فرهنگ جهانگیری). کرم گندم ضایع کن را گویند. (برهان) (آنندراج). کرم گندم خوار لیکن به رای مهمله گذشت. (فرهنگ رشیدی). کرم گندمخوارک و قیل بازای تازی (شرفنامهء منیری). شپشک گندم. (ناظم الاطباء). و رجوع به ترک و پزدک و تژدک شود.