«لغت نامه دهخدا»
[تَ شُ] (نف مرکب) کنایه از زاهد. (آنندراج) (بهار عجم) (ناظم الاطباء) : غافل مشو از حلقهء تسبیح شماران زان دام بیندیش که از دانه گذارند. صائب (از آنندراج).