تسرف

«لغت نامه دهخدا»

[تَ سَرْ رُ] (ع مص) مکیدن و خوردن(1) (کشف اللغات) (آنندراج). اگر درست باشد قلب ترشف است. و یا تصحیف آن.
(1) - این معنی در این وزن در غالب کتب عربی منجمله لسان العرب و قطر المحیط و متن اللغه و اقرب الموارد و منتهی الارب و المنجد دیده نشده است.