«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) تا به ناف رسیدن آب کسی را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد). || شادمان کردن کسی را. (از اقرب الموارد) (از المنجد). || بزنی دادن سریه را به کسی. (از المنجد).