تس سگ

«لغت نامه دهخدا»

[تُسْ، سَ] (اِ مرکب) گیاهی است دوایی که آنرا به تازی بنفسج الکلاب خوانند. (برهان) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (انجمن آرا). گیاهی است دوایی که شباهنگ نیز گویند. (فرهنگ رشیدی). شباهنگ و به عربی بنفسج الکلاب. (الفاظ الادویه). رجوع به شاهبانگ شود.