تسفسط

«لغت نامه دهخدا»

[تَ سَ سُ] (ع مص) سفسطه. سوفسطایی شدن :
این تسفسط نیست تقلیب خداست
می نماید که حقیقتها کجاست.مولوی.
پس تسفسط آمد این دعوی جبر
لاجرم بدتر بود زین هر دو گبر.مولوی.
و رجوع به سفسطه و سوفسطایی شود.