«لغت نامه دهخدا»
[تَ سَمْ مُ] (ع مص) میانه راه رفتن و نیکو سیرت شدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || آهنگ و قصد کردن راهی. (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) (از المنجد).
