تسوج

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (اِ) اصل آن تسو و فارسی است که تعریب شده و جیم به آخر آن الحاق گشته، و معنی آن نیم دانگ است. (لسان العجم شعوری ج 1 ورق 273 ب) :
چو دیناریست شش دانگ ای برادر
و دانگی چارتسو جست اشهر.(1)
شمس فخری (از شعوری ایضاً).
و رجوع به تسو و طسوج شود.
(1) - کذا و در معیار جمالی چ کیا دیده نشد.