تسوس

«لغت نامه دهخدا»

[تَ سَوْ وُ] (ع مص) کرم افتادن در طعام. (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط) :و اذا عتق السوسن المعروف بالایرس، تسوس و تثقب غیر انه یکون حینئذ اطیب رائحه منه قبل ذلک و قوته مسخنه ملطفه و یصلح للسعال. (ابن البیطار ج 1 ص71).