تسویغ

«لغت نامه دهخدا»

[تَ سْ] (ع مص) روا داشتن. (تاج المصادر بیهقی) (دهار). روا داشتن چیزیرا. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). تجویز چیزی. (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) (از المنجد). روان کردن و روان نمودن. (غیاث اللغات) . || دادن کسی را چیزی و روا کردن عطا را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). اعطای مال. (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) (از المنجد) :بعد از آن سعدالملک سعدبن محمدالاَبی وزیر محترم و مشیر حضرت سلطنت بوده و اصحاب فریقین از علماء و ائمهء ایشان و ... از وی صلات و عطایا و تسویغ و ادرار ستده اند. (نقص الفضائح ص 221).