«لغت نامه دهخدا»
[تَ سَ وُ] (ع مص) آهسته و سبک رفتن ستور. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). نرم رفتن. (اقرب الموارد) (از متن اللغه). || زشت رفتن. || تسهوک در رفتن کسی، افتادن وی. (از متن اللغه). ادبار. || هلاک شدن. (از اقرب الموارد).