تسیپی

«لغت نامه دهخدا»

[تِ] (اِخ) تسپی(1) نصراله فلسفی در فرهنگ اعلام تمدن قدیم فوستل دوکولانژ این کلمه را «تسیپی» ضبط کرده و نوشته است: از بلاد قدیمی بئوسیالبه است که امروز آن را نئوکوریو(2) یا درمیوکاسترو(3) مینامند. مردم این شهر در جنگهای ایران و یونان با سپاهیان لئونیداس یاری کردند و بدین واسطه مشهورند. و رجوع به تسپی شود.
(1) - Thespies.
(2) - Neocorio.
(3) - Dermio Castro.