تشجن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ شَجْ جُ] (ع مص) به یاد آوردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) (از المنجد). || بهم درشدن درخت. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). بهم درآمدن و در یکدیگر شدن شاخه های درخت. (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) (از المنجد). || غمگین شدن بر کسی. (از متن اللغه). اندوهگین شدن. (از المنجد). || تحرک. (متن اللغه) (المنجد).