تشمیل

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) دامن برچیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || صاحب چادر مشمل شدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || به شمله پیچیدن چیزی را. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر