تشن

«لغت نامه دهخدا»

[تِ شَ] (اِخ)(1) شهری در سیلزی که در سال 1779 م. در این شهر قرارداد صلحی بین فردریک دوم پادشاه پروس و ماری ترز ملکهء اتریش منعقد گردید و جنگ بر سر باویر خاتمه یافت. این شهر در سال 1920 م. به دو قسمت تقسیم شد. قسمتی با 34900 تن سکنه به چکسلواکی و قسمت دیگر با 20000 تن سکنه به لهستان واگذار شد.
(1) - Teschen.