تشه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ شَ / شِ] (اِ) پیمانهء روغن. (برهان) (شرفنامهء منیری) (ناظم الاطباء). پیمانهء روغن که بدان روغن در چراغ اندازند. (غیاث اللغات) (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر