تشهل

«لغت نامه دهخدا»

[تَ شَهْ هُ] (ع مص) رفتن آب روی است. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): تشهل الرجل؛ ذهب ماء وجهه. (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر