تصالح کردن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ لُ کَ دَ] (مص مرکب)آشتی کردن : چون ... از مجاورت ایشان و بازگشتن از این سخن و تصالح کردن از جهت ایشان نومید شد و هیچ حیلت نماند ایشان را گفت ... (تاریخ قم ص 255).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر