«لغت نامه دهخدا»
[تَ صَحْ حُ] (ع مص) شرم داشتن و شرمناک شدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (از اقرب الموارد): تصحت الرجل عن مجالستنا تصحتاً؛ استحی کتصحب. (اقرب الموارد). رجوع به تصحب شود.