«لغت نامه دهخدا»
[تَ صَدْ دُ کَ دَ] (مص مرکب) صدقه دادن و خیرات کردن. || عفو فرمودن و بخشیدن. (ناظم الاطباء). عفو کردن، چنانکه دیهء قاتل را اولیای مقتول. (یادداشت مرحوم دهخدا). و رجوع به تصدق و ترکیبات آن شود.